#103 GRENZELOOS

De brosse zoetheid op zijn tong voert hem ver uit de keuken vandaan. Chocolade, suiker, een zweem vanille, het kraken tussen zijn kiezen. Dan fluweel. Er is magie. En sereniteit buiten ruimte en tijd. Uitgevloeid in grenzeloosheid. Aarzelend opent hij zijn ogen weer en ziet de afgeleefde keukenkastjes. Een klein moment is hij van zijn stuk gebracht. Dan steekt hij snel nog een koekje in zijn mond. De ervaring herhaalt zich. Nu tracht hij die langer vast te houden. De materie is voorwaarde voor de onstoffelijke gewaarwording. Bewustwording misschien.

Een indeling in drieën lijkt hem juist. In een enkel geval is een koekje de bewuste beloning die hij zichzelf toestaat na het volbrengen van een opgave of de troost na een teleurstelling. Maar vaker wordt hij overvallen door een imaginaire geur of de aanblik van de koektrommel. Hij weet dat het zijn oerbrein is.

Maar het is ook een poort.