#118 AANKOMST 4

Zijn studententijd leerde hem van de nacht te houden, die sindsdien zijn glans behield. Doorhalen tot het ochtendgloren, de camaraderie, de offers aan Bacchus en Eros. De meest productieve en creatieve uren van zijn leven. Het komt allemaal weer terug nu hij naast haar zit in de tram die de duisternis doorklieft op weg naar een café. Ze zwijgt. Via het raam neemt hij haar in zich op. Zeker ietwat verlept, maar voor haar leeftijd nog een knappe, stevige vrouw. Al tijdens de lezing in de bibliotheek had hij haar gespot. Hij zou haar mee uit vragen. En ze hapte.

Hij probeert zich voor te stellen hoe de komende uren zullen verlopen. Na de scheiding is hij alleen gebleven. Zijn sociale vaardigheden namen af. Hij weet dat hij vooral over zichzelf praat. Daar moet hij vannacht op letten.

Misschien maakt hij indruk door de zwerver achterin de les te lezen.