#126 NIEZEN 4

Een uitnodiging heeft ze niet ontvangen, maar ze weet het natuurlijk wel. Het dorp is te klein voor geheimen, te hol voor gefluister. De leugens, het kwaadspreken, minuscule scheve schaatsen van een voorouder als exemplarisch presenteren voor haar eigen promiscuïteit, ze is ermee geteisterd sinds haar voornemen te scheiden dorpskundig werd. Haar ex had de schijn mee, zelfs de kinderen trokken partij voor hem, enkel en alleen omdat zijzelf tegenover hen geen kwaad sprak over hem, terwijl hij de tweeling op dagelijkse basis vergiftigde met smeerlapperij die eerder leek voort te komen uit zijn zieke geest, dan uit de samenleving met haar.

Zijn blinde ambitie, die elke poging tot liefdevolle toenadering tijdens hun huwelijk fnuikte, is nu onvermijdelijk uitgemond in het voorzitterschap van de biljartvereniging. Als ze aan hem denkt, wat vaker gebeurt dan ze zou willen, ziet ze een eenzame kleuter met te duur speelgoed.
  
Zij is geen barbie.