#128 BROZER

De lamp flikkert bij het inschakelen. Kort, maar net iets langer dan gisteren. Het is een led-lamp. Die zou jaren mee moeten gaan. Alles is vergankelijk, en vaak brozer dan je denkt, is zijn eerste ochtendgedachte. Zijn tweede, meteen erachteraan: We worden bij de neus genomen door het grootkapitaal. Glimlachend erkent hij dat deze twee bijna onwilleurig opwaaiende gedachten voor de onbekende een aardige staalkaart zijn voor zijn levensvisie. Het zal niet lang meer duren tot de lamp het met een laatste kosmische flits begeeft. Een identieke nieuwe zal weer wel onbeschoft veel duurder zijn.

Hij kan zich er maar moeilijk bij neerleggen. Voor een ogenblik ziet hij zichzelf als een Dickensiaanse creatuur, de kaars uitblazend, hand op de geldbuidel, het met een slaapmuts gekroonde hoofd schuddend. Hij glimlacht opnieuw. De lamp drukt hij weer uit. Hij zal de flikkering vergeten, tot het volgende lichteisende moment.

De broosheid zwelt aan.