#185 DURF

Eigenlijk droomt hij er al jaren van. Hoe het zal zijn, en wat het weldadig effect op hem en zijn leven zal zijn. Als hij eraan denkt, voelt hij die zalige onrust in zijn lichaam, waarvan hij als tiener meende dat die voorbehouden was aan de Grote Liefde. Overdag leest hij wat, en doet de afwas, hij maakt noodgedwongen een praatje met een buurtbewoonster, en veegt het tegelpad naar zijn voordeur. Het vervult hem niet. Hij vindt het zonde van zijn kostbare tijd, en tegelijk weet hij niet wat hij anders zou moeten doen. 

Aan het verwezenlijken van de grote droom komt hij niet toe. Hij durft er niet aan. Nog herinnert hij zich al te goed hoe het hartzeer hem opvrat, toen zijn vorige droom uiteen spatte. Wie zich wil beschermen tegen verlies, moet geen rijkdom vergaren, bedacht hij zich.

Een schraal leven is niet lastig af te geven.