#89 FLUITEN

“Het is een prachtige dag,” zingt hij hardop, terwijl zijn handen de gordijnen met een ferme ruk openschuiven. Regen klettert tegen de vensters, dikke druppels zoeken grillig hun weg op het glas naar beneden. Verzamelplasjes groeien op kozijn en vensterbank. Hij blijft er even als gehypnotiseerd naar kijken. “Als alle dagen zo begonnen, dan was de wereld een wonderschone plek,” zingt hij verder. Daarna fluit hij een verbindingswijsje en glimlacht om de mensen die hij op straat last ziet hebben van de hemelse stortvloed. Het zit allemaal tussen hun oren, denkt hij.

In de woonkamer draait hij het fonteintje open dat hij er liet aanleggen. Erboven hangt een tegeltje met zwierige letters: “Ik besta voor 80% uit water. Eerbiedig het water.” Een aangenaam zacht druppelen vult de achtergond. Watermanagement, bedenkt hij zich, zou dat niks voor mij zijn? Op zijn mobiel checkt hij de weersverwachting.

Twaalf millimeter. Een prachtige dag.